|ANNELIES VERBEKE_BIBLIOGRAFIE|

SLAAP! | REUS | GROENER GRAS

Inhoudsbeschrijving
Maya lijdt aan slapeloosheid. Ze doet van alles om een paar uur rust te krijgen. Adviezen van vrienden en deskundigen helpen niet. Therapieën via ShopChannel en goedbedoelde cursussen werken evenmin. Als haar geliefde met haar breekt omdat met haar geen land meer te bezeilen valt, verliest ze alle controle. 's Nachts belt ze uit frustratie mensen uit hun slaap. Tot ze op een van die tochten haar mannelijke evenknie, Benoit, tegenkomt. Het is het begin van een bizarre en tedere relatie waarvan het niet zeker is of ze stand kan houden. Want terwijl zij in het heden leeft, trekt hij zich het liefst terug in wat is geweest.

Tekstfragment
Ik fietste door de donkere straten op zoek naar leven, vervuld van energie. Het was drie uur in de ochtend. Lege pleinen, zwarte laantjes, hier en daar een wakkere duif. Die beesten waren totaal van de kaart sinds de komst van de straatlantaarn. Zou die snel breken, een duivennek? Waarschijnlijk niet. Taaie rakkers, die vliegende ratten. Natuurlijk zag ik soms een mens. De stad slaapt nooit, zogezegd. Ik vond het echter hoogst onaangenaam te moeten constateren dat het geen collega's waren. Ze hadden al nachtrust gehad, op zijn minst een tukje gedaan. Zo niet, dan gingen ze er eentje doen. De rotzakken. Ik zou ze leren.
Mijn verbolgenheid richtte zich niet tegen de late wakers of de vroege vogels. Nog minder tegen de eigenaars van de enkele verlichte ramen die ik zag. Zoals die van de hoeren, wanneer sliepen de hoeren? Die vraag kreeg ik niet meer uit mijn hoofd. Ik reed naar het Glazen Straatje en wandelde erdoor met mijn fiets aan de hand. De meeste dames schenen weinig plezier te scheppen in mijn verschijning. Enkelen bekeken mij met een hoogmoedige en tegelijk medelijdende blik. Durf je niet? Durf je niet?
Ik stopte voor de glazen kooi van een bleke, mollige vrouw. Ze was te rond voor haar fluorescerende top, te onzeker voor haar zwarte latex rok. Ze droeg ongetwijfeld een pruik, geen mens heeft zoveel haar. Haar ogen hadden de kleur van vuil zeewater en puilden uit in mijn richting. Mijn slapeloze brein keek baldadig terug en ik tikte op het raam. Help mij, help mij uit de nood, of de jager schiet mij dood.
Ze liet mij binnen door de smalle deur en leidde mij naar een bedompte kamer. Alles was roze, van de porseleinen beeldjes tot de dildo naast het - eveneens roze - bed. Zou ze daar slapen?
'Ik wil je enkel een vraag stellen', zei ik.
Ze glimlachte gemaakt en trachtte de onzekerheid in haar puilogen te verbergen met haar valse wimpers.
'Not understand. Just arrive.'
'When do you sleep?'
Ik had geen zin om hier lang te blijven. Ik had geen plaats voor omwegen, laat staan voor begrip.
'Sleep?' Ze vouwde haar mollenpootjes naast haar kaak, sloot haar oogjes en tuitte haar mondje.
'No sleep, Miss, only fuck.'
Ze loog, de trut. Wat deed ik hier ook? Wat een idee om te twijfelen aan het feit dat hoeren slapen. Iedereen slaapt. Slaap verweeft heden en verleden. Slaap verwerkt en heelt. Slaap bindt arm en rijk, man en vrouw, mens en dier. Iedereen, elckerlijc, behalve ik.

Vertalingen


Deens (Ries, 2005)	Fins (Avain)	Estisch (Eesti Ekspressi)

Roemeens (Univers, 2006)	Duits (Reclam, 2005)	Litouws (Vaga, 2006)

Italiaans (Instar Libri, 2005)	Turks (Ayrinti, 2005)	Frans (Mercure de France, 2005)
		& Kroatisch (Andrijici) Tjechisch (Kniha Zlin) Spaans (Cantaro, Argentinië) Spaans (Seix Barral)
Sloveens (Zalozba Tuma)	Hongaars (Jelenkor, 2007)

Inhoudsbeschrijving
Hannah en Kim zijn zussen van rond de dertig. Ze verlangen veel van het leven, maar het leven werkt niet altijd mee. In relaties en werk proberen ze spanning en verrassing af te dwingen. Als ze daarvoor moeten liegen en stelen, doen ze dat. De keuzes die ze maken, leiden echter niet tot geluk, maar eerder tot leegte. Hannah heeft bovendien last van een bizarre achtervolger. Uiteindelijk lijkt er niets anders op te zitten dan alles en iedereen achter te laten en zich in het ongewisse te storten.

Tekstfragment
Kim keek mij ontroerd aan. Lang roerde ze in haar drankje. 'Alles goed met Wim?' vroeg ze ten slotte. Ik knikte. Haar man en mijn vriend heetten allebei Wim. We vonden onze respectieve Wims goede mensen en wisten ook elkanders Wim te appreciëren. Ze hielden van ons. Dat kon je zien. Ze stofzuigden en kochten keukenzout als dat op was. Wilden vijf keer per dag seks met ons, als wij daar zin in hadden. Nu en dan kwamen ze zelfs verrassend uit de hoek. In mijn hoofd bereidde ik toen al een tranige afscheidsrede voor: 'Het is voorbij omdat ik van je hou maar niet genoeg. Niets van wat ik je verteld heb is waar omdat jij meer van mij houdt.'

Vertalingen
Roemeens (Univers, in voorbereiding)

titel | Groener Gras
auteur | Annelies Verbeke
eerste druk | 2007
uitgever | De Geus

Inhoudsbeschrijving
Groener gras bestaat uit vijftien ongewone verhalen over mensen die je buren zouden kunnen zijn, maar die er een `afwijkende’ levensstijl op na houden. De verhalen worden verbonden door het terugkerende thema: winnen en verliezen. Soms is het uitgangspunt een schijnbaar bizarre situatie, zoals in het verhaal waarin de jonge vrouw Lola genegenheid opvat voor een os.

Tekstfragment
Op een frisse lentemiddag ontmoette ze een man bij het prikkeldraad. Hij heette Bert en was een jaar of tien ouder dan zij.
`Je lijkt nogal van koeien te houden', zei Bert.
Ze haalde haar schouders op en bleef strak voor zich uit kijken. Hij stond nogal dichtbij, vond ze. Met haar nagel verwijderde ze wat mos van een houten paaltje dat de elektrisch geladen afrastering op zijn plaats hielp te houden.
`Ken je de gebroeders Heck?' vroeg Bert.
Lola schudde haar hoofd. Ze kende niet zo veel mensen.
`Die hebben het Heckrund ontworpen. Tot op de dag van vandaag is dat de beste poging om de oeros na te maken. Die is sinds de Middeleeuwen uitgestorven.'
Hij leek indruk op haar te willen maken.

Vertalingen
Groener Gras werd gekocht door Aksel Tercume, Turkije.